“Aptallara göre insanlar ırk, cinsiyet, milliyet, yaş, statü,
renk, din ve dil başta olmak üzere birçok
kategoriye ayrılırlar. Halbuki bu olay bu kadar karmaşık değildir.
İnsanlar sadece ikiye ayrılırlar: iyi insanlar ve kötü insanlar.”
Albert Einstein
Bugünkü yazımda iyi
ve kötü üzerine yoğunlaşmak istiyorum. Ama daha önce Einstein’in yukarıdaki
sözüyle çok önemli bir noktaya değindiğini belirtmek isterim. Irk, cinsiyet,
milliyet, yaş, renk bunlar insanın seçemediği şeyler. Genellikle din ve dil de
bu kategoriye girer. İnsanları bu yüzünden yargılamak yapılacak en büyük
hatalardan biri. Aynı şekilde insanın ırkıyla, cinsiyetiyle yada rengiyle de övünmesi
de bir o kadar yanlış. İnsanlar yapabildikleri, ortaya koyabildikleri şeylerle
övünmelidirler. Elinde olmadan dahil oldukları şeylerle değil.
Evet, asıl
konumuza dönersek iyi insan ve kötü insanı yorumlamak için ilk önce referans
alabileceğimiz bir iyilik ve bir kötülük tanımı ortaya koymamız gerekir. Aksi
takdirde ortaya koyduğumuz bütün fikirler havada kalır.
Aslında kötülük
dediğimiz şey iyiliğin yokluğudur. Ama bu tanımla yola çıkarsak herhangi bir
kıyasa varamayız. Kötülük bencildir, çıkarcıdır. Faydasız olduğu gibi
zararlıdır. Fakat bir iyilikte anlayış vardır. Dayanışma vardır. En önemlisi
mutluluk vardır.
İyi insan, iyilik yapandır deyip bu olaydan
sıyrılmayacağım. İyi insan öncelikle akıllı insandır. Çünkü hiçbir iyiliğin
boşa olmadığını bilir. Ve en önemlisi. Karşılık beklemiyorsan eğer bu en
iyisidir. Gözlerini kapa ve dinlesene. Adaletin sesini duyuyor musun ?
Kelebeğin kanat çırpışını, ağaç hışırtılarını, rüzgar sesini ve kuş
cıvıltılarını. Doğanın bizden beklediği tek şey saygı. Kendisi için mi ? Asla! Varsa yoksa biz ve
gelecek nesiller. Doğa iyidir, hemde çok iyidir.
Bu dünyadaki hiçbir
şey gereksiz değildir. Kötülük bile..
Kötülük olmadan iyilik nasıl varolabilir ? Dünyada iyilik
kadar kötülükte vardır. “Kötülere bir şey olmaz.” veya “İyilik hep kazanır.” Diye
de bir şey yoktur. İyi insan ve kötü insan vardır. İyiliğin ve kötülüğün eşit
olduğu bu dünyada iyi veya kötü olmak bir seçimdir.
Bir de öyle bir
tip vardır ki bence en kötüsü. Arafatta dolaşanlar.. Ne iğdüğü belirsizler..
İki yüzlüler.. Yada en iyimseri kafası karışık olanlar.. Yanisi her iki tarafa da
belli olmayan bir zamanda aniden geçebilme yetkisi olanlar.
İnsanoğlu tarafını
seçmeli. Ha taraf değiştirir o ayrı konu. İyiyse iyilik yapmalı, kötüyse
kötülük. Sakın yanlış anlamayın, kötülük iyi değildir. Ve unutmayın iyilikte
mutluluk vardır. Birde karşılık beklemiyorsanız saf mutluluğu elde etmemek
imkansız olur.

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder